Portals, Teleportation

"Portal" means a magical, technical door that connects geographically different locations, or a website that is used as a point of entry to the internet. Portals, Teleportation, an exhibition for a Korea-Turkey culture exchange, employs the portal to teleport our existence between Seoul and Istanbul. By presenting the "portal" that connects Seoul and Istanbul, the exhibition proposes an alternative culture exchange method during the pandemic era.

Based on Nightwood by American modernist writer Djuna Barnes, Portals, Teleportation invites visitors to meet "night watch." The night watch opens the portal—through the dark door—for visitors to teleport themselves into somewhere, presumably located between Seoul and Istanbul, at the night. Amid the night, teleporting or deorbiting allows us to change our cognition of being that often is relegated to the realm of inert, lifeless, inessential matter. Deorbiting our existence from the space where we used to live into the virtual-midnight space unleash ourselves anchored by gravity, regulation and alleged normality. The night is a manifestation of absurdity, wrath and weeping, at the same time, affective and secure space where we can fully disclose ourselves.

‘’Portal’’, farklı coğrafi konumları birbirine bağlayan sihirli, teknik bir kapı ve farklı websitelerinin bağlantılarının tek bir yerde toplandığı bir ana kapı gibi çalışan websitesi anlamlarına gelir. Portals, Teleportation, Kore - Türkiye kültür alışverişi için düzenlenen sergi, varoluşumuzun Seul ve İstanbul arasinda ışınlanabileceği bir portal devreye sokar. Portal aracılığıyla Seul ve İstanbul’u birbirine bağlayan sergi, pandemi dönemi ziyaretçileri için alternatif bir kültür değişimi metodu sunar.

Djuna Barnes’ın Geceyi Anlat Bana kitabından ilham alan Portals, Teleportation sergisi, ziyaretçilerini ‘’gece nöbeti’’ ile buluşmaya davet eder. Gece nöbeti, ziyaretçilerin kendilerini Seul ve İstanbul arasında bir yere ışınlayabilmelerini sağlayacak -karalık kapıya doğru- bir portal açar. Gecenin ortasında, ışınlanmak ya da yörüngeden çıkmak, durağan, cansız ve lüzumsuz madde alemine sürgün edilmiş varlık bilincimizi yeniden şekillendirmemize olanak tanır. İçinde yaşadığımız sanal-geceyarısı uzayının yörüngesinden çıkmak, yer çekimi, düzen ve sözümona normallik tarafından sabitlenmiş benliklerimizi serbest bırakır. Gece, absürdün, öfke ve ağlamanın bir manifestosu, aynı zamanda benliklerimizi açığa çıkarabileceğimiz etkili ve güvenli bir alan.